تبلیغات
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز - از این شب های ناباور
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 بهمن 1388 توسط شعر و غزل | نظرات ()

 

 

من آن صبحم که ناگاهان چو آتش در شب افتادم
 بیا ای چشم روشن بین که خورشیدی عجب زادم


ز هر چک گریبانم چراغی تازه می تابد
 که در پیراهن خود آذرخش آسا درافتادم


 چو از هر ذره ی من آفتابی نو به چرخ آمد
چه باک از آتش دوران که خواهد داد بر بادم


تنم افتاده خونین زیر این آوار شب ، اما
 دری زین دخمه سوی خانه ی خورشید بگشادم


 الا ای صبح آزادی به یاد آور در آن شادی
 کزین شب های ناباور منت آواز می دادم


 در آن وری و بد حالی نبودم از رخت خالی
 به دل می دیدمت وز جان سلامت می فرستادم


سزد کز خون من نقشی بر آرد لعل پیروزت
 که من بر درج دل مهری به جز مهر تو ننهادم


به جز دام سر زلفت که آرام دل سایه ست
 به بندی تن نخواهد داد هرگز جان آزادم