تبلیغات
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز - بهار در شعر فارسی
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 24 اسفند 1388 توسط شعر و غزل | نظرات ()

بهار و نوروز

بهارآمد بهار آمد  خوش  آمد                                  بهاری  دلگشا  و   دلكش آمد

                                                                                             شهریار

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید               بهار رفت و تو رفتی و هر چه بود گذشت

                                                                                 دكتر ایرج دهقان

 گویند بهاری شد وگل آمد و دی رفت            ما بی تو ندیدیم كه كی آمد و كی رفت

                                                                           تسلیمی كاشانی

آمد بهار و گل شدو نوروز هم گذشت                 گرد سرت نگشتم و امروز  هم گذشت

                                                                                                            عذری تبریزی 

آمد بهار و رفت  و  من از كنج آشیان                  وقتی بر آمدم  كه  گلی  در چمن نماند

                                                                                 عاشق اصفهانی

بهار می‌رسد آیا بــــود كه در چمنی                  نشسته پای گل و یاسمین تو باشی ومن

                                                                                 هلالی جغتایی

بهار رفته بــــــاز   آمــــــــــد  دوباره                   پرستوی  به     غربت    رفته    بر    گرد

                                                                                    مهدی سهیلی

رسم بد عهدی ایّام  چو دید  ابر  بهار                 گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

                                                                                               حافظ

مرا  هرگه بهار  آید به خاطر یاد یار آید            به خاطر  یاد  یار  آید مرا هر گه بهار  آید                                                                                                                         شهریار

بهار  می‌رسد  آهنگ  باغ كن زان پیش             كه   رفته   باشی   و    بار   دگر  بهار آید

                                                                                        هلالی جغتایی

خیّاط      ازل     ز     لاله   بر    پیكر  كوه             بر  دوخت   قبای سرخ   پا  تا سر كوه                                                                                       رشدی 

نوبهار آمد دگر عالم گلستان شد چو تو             ابر گریان گشت چون من باغ خندان شد چو تو

شهیدی قمی

بهار   مژدة   نو    داد    فكر    باده     كنید           ز عمر خویش در این فصل استفاده كنید

ملك‌الشعرا بهار

آمد بهار  و   غنچه  گل   خنده  زد به شاخ           آن  غنچة  كه خنده نبیند دل من است

پژمان بختیاری

نوبهار آمد و چون عهد بتان توبه شكست            فصل گل دامن ساقی نتوان داد زدست

شهریار  

آمد  بهار   و   باد   صبا   مشكبار    گشت           نی‌نی بهشت آمد و نامش بهار گشت

سامان شیرازی

هوا   معتدل     بوستان     دلكش   است            هوای دل  دوستان  زان  خوش  است

نظامی

روز  بهار  است  خیز   تا  به  تماشا  رویم            تكیه  بر  ایّام  نیست  تا دگر   آید بهار

سعدی

 

نوبهار  آمد و گل سر زده، چون  عارض یار            ای گل تازه،  مبارك  به تو این تازه بهار

رهی معیّری  

گر دل خلق  بود خوش كه بهار آمد  و  گل            نو  هار  منی  ای  لاله  رخ  گل  رخسار                                                                                    رهی معیّری

بهترین فصل است بین فصلها فصل بهار             بلبلان خوشنوا در نغمه بر هر شاخسار

رمضانی

                 عید است و نمایان شده آیات تبارك
                                                           هر روز به نوروزی و نوروز مبارك

شعر فارسی و بهار

بهار در شعر پارسی