تبلیغات
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز - یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمی‌کند
شعر و ادب پارسی از دیروز تا به امروز
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 13 آبان 1389 توسط شعر و غزل | نظرات ()

یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمی‌کند                      تا هرچه غیر اوست، به یک سو نمی‌کند

روشن نمی‌شود ز رمد، چشم سالکی                         تا از غبـــــار میکـــــــده، دارو نمی‌کند

گفتم: ز شیخ صومعه، کارم شود درست                       گفتند: او به دردکشان خو نمی‌کند

گفتم: روم به میکده، گفتند: پیر ما                              خوش می‌کشد پیاله و خوش بو نمی‌کند

رفتم به سوی مدرسه، پیری به طنز گفت:                     تب را کسی علاج، به طنزو نمی‌کند

آن را که پیر عشق، به ماهی کند تمام                           در صد هزار سال، ارسطــــو نمی‌کند

کرد اکتفا به دنیی دون خواجه، کاین عروس                     هیچ اکتـــفا، به شوهری او نمی‌کند

آن کو نوید آیهٔ «لا تقنطوا» شنید                                    گوشی به حرف واعظ پرگو نمی‌کند

زرق و ریاست زهد بهائی، وگرنه او                                 کاری کند که کــــــــافر هندو نمی‌کند


شیخ بهایی